Waarom? Daarom!

slow en local (met dank aan Free Digital photo)

Waarom is er een kentering en gaan consumenten als heuse voedsel critici op zoek naar biologisch, lokaal en slow food.  Ralf Bodelier vraagt zich dat af in zijn blog: Waarom groeit bio lokaal en slow?

Hierin meent hij dat ons eten nog nooit zo veilig, duurzaam, divers en betaalbaar is geweest. En toch is er behoefte aan “alternatieve” voedingsketens. Dat die behoefte er is, zien we, maar waarom is er bij consumenten behoefte aan local, bio en slow? En ik vraag mij daarnaast af of ons eten wel zo veilig, divers en betaalbaar is geworden als Bodelier meent.

We hebben er misschien kiwi’s en bananen bijgekregen, maar de keuze in appels is van een rijk lokaal scala teruggebracht naar een paar standard soorten vaak nog ingevlogen vanuit de rest van de wereld. Konden we vroeger kiezen uit vele granen, tegenwoordig is tarwe de standaard.

We hebben diverse controlerende instanties (blijkbaar nodig), maar die bieden geen enkele garantie dat ons eten veilig is, of bereidt is met de ingrediënten die op de verpakking staat. Zonder onnodige toevoegingen, gebruik van e-nummers, ongeoorloofd gesubsidieert of al dan niet met het gebruik van bestrijdingsmiddelen

De opsomming van het aantal bedrijven dat is met ons voedsel bemoeid, geeft aan, dat wij als consument geen enkele directe grip meer hebben op ons eten. Ons eten wordt bepaald door grote bedrijven. De AH en Jumbo bepaald wat welke producten we eten, Unilever bepaald wat er de producten zit.

De prijzen mogen dan laag zijn dan ooit, veel consumenten beseffen inmiddels dat we de rekening bij de producent, de boer, neerleggen. Net als bij duurzaamheid, veel grootschalige productie legt de kosten in de toekomst neer en staat “betaalbaar” synoniem voor het vooruitschuiven van de kosten.

De behoefte aan local, bio en slow komt voort uit de behoefte aan grip op je eigen leven en leefomgeving. Als we weer zicht hebben op onze eigen voedselketen geeft dat grip op onze eerste levensbehoefte. In plaats van het weg te geven aan een grootschalige, anonieme op winst gerichte organisaties willen we zelf onze omgeving vormgeven.

Als dan ook in Europa nieuwe wetgeving met betrekking tot zaaigoed wordt goedgekeurd en bedrijven als Syntenga patent op klassieke veredelde planten krijgt goedgekeurd. Zetten mensen zich af van grootschaligheid en de "ver weg" politiek en productie en keren terug naar kleinschaligheid en lokale productie waar ze zelf grip en controle op hebben. Wat ze kunnen begrijpen.

Zeggenschap over je eigen situatie en zelf vormen van je leefomgeving, invloed hebben op je eigen economie door lokaal te handelen, daar gaat het hen om.

Wie is de baas?

De Stadsakker heeft er bewust voor gekozen om op maandag en donderdagavond niet open te zijn. De maandag is beschikbaar voor de tandarts, beursbezoek, administratie en contact met  vertegenwoordigers. De donderdag avond is gewoon niet leuk voor een ochtendmens zoals ik. Een snelle koude maaltijd in de winkel, ‘s avonds laat en in het donker naar huis. En wat ik mij van vroeger herinner, een matige aanloop van klanten.

Hoewel het als startende ondernemer wel eens kriebbelt op maandag en ik mij afvraag of ik er goed aan doe om dicht te zijn, kan ik bovenstaande goed uitleggen. Door van dinsdag tot en met zaterdag open te zijn, blijft het leuk en dat is een belangrijke randvoorwaarde voor het voortbestaan van de winkel.

Van huis uit werd er principieel niet aan koopzondagen gedaan. Elke week moet een rustdag hebben. Tijd voor de familie, tijd voor sport en ontspanning, tijd voor gewoon even niet. Dat hoeft geen zondag te zijn, woensdag vind ik ook prima. Maar de zondag is nou eenmaal zo ontstaan, dus om de verwarring niet compleet te maken hou ik mij daaraan.

Maar dan komt de december en in het bijzonder de december van 2012. Was er voorheen elke maand een koopzondag en voldeed een briefje in de etalage “Gesloten, wij werken vandaag in de tuin/lezen een boek/maken een wandeling….Voor de maand december is er last minute besloten alle zondagen tot koopzondag om te dopen. En zonder evaluatie dit voor 2013 ook meteen vast te leggen.

De Groninger City Club (GCC), die de belangen van het Groninger MKB behartigd is hier de grote aanjager. Ik merk dat ik mijn klanten niet wil teleurstellen, maar weiger mij neer te leggen bij deze kortzichtige initiatieven van GCC.

Bijna geen van de bestuursleden zal deze zondagen zelf draaien. Zij werken vooral bij het Noorderpoort, Randstad, ABN AMRO, Zadelhoff,  NDC Mediagroep,  hebben een tweetal adviesbureautjes en zijn bedrijfsleider van V&D. Zij hebben blijkbaar tijd en geld over om alle zondagen in december met vrouw en kinderen de binnenstad onveilig maken.

Ik voel mij, als ondernemer, toch een beetje medewerker in een groot bedrijf, waarbij een manager mijn uren ongevraagd steeds meer oprekt zonder daar financieel iets tegenover te zetten. Want laten we eerlijk zijn. Een verruiming van de winkeltijden vind iedereen handig (ik ook hoor…) zeker als dan alle winkels ook echt open zijn. Maar gaan wij als klanten dan ook echt meer besteden?

Moeten we als winkeliers, in de slag om een klant, steeds meer open? Zodat we per uur uiteindelijk minder verdienen. We op die dagen geen medewerker kunnen betalen en de eigenaar alleen zelf nog achter de toonbank staat?

Kleine ondernemers gaan dan (zoals nu al gebeurt) keuzes maken wanneer ze open gaan. Alleen ketens en grote bedrijven zullen altijd open zijn. Maar dat zijn niet de winkels, waarvoor mensen een dagje gaan statten. Dagjesmensen komen voor de bijzondere winkels, winkels met een eigen gezicht en gezellige uitstraling, waar je nog verrast wordt door het assortiment, waar je fijn en deskundig geholpen wordt.

Een uitbreiding van het aantal zondagen zorgt juist voor een versobering van het winkelaanbod, dat is voor de ondernemer, de klant, de stad en de economie geen goede ontwikkeling.

Voor 2013 verheug ik mij op de zondagen, ik heb de briefjes al klaar liggen

Wij maken een wandeling, bouwen een sneeuwpop, werken in de tuin, bezoeken een museum, verwerken de oogst, lezen een boek, plukken appels, zijn bij vrienden, maaien het gras, hakken hout, versieren de kerstboom en doen even helemaal niets…..beste GCC, dit wilt u toch ook?

Wie is de klos?

met dank aan free digital photo

In de auto heb ik meestal Radio 1 aanstaan.  Meer uit gewoonte, dan dat ik echt geïnteresseerd ben in de berichten die langskomen. Maar gewoontes en rituelen zijn nu eenmaal niet zo makkelijk te veranderen. Hoewel ik diep in mijn hart weet, dat ik na een paar minuten aan de stilte gewend ben, en kan genieten van mijn gedachten die ik onbeperkt kan laten stromen, kies ik voor de korte termijn bevrediging van achtergrondgeruis.

Op sommige momenten (zo rond de nieuwsberichten) luister ik met wat meer aandacht, helaas heb ik ook het genoegen van de reclames. Vandaag; de Groothandel X garandeert de laagste prijzen! Elk horecahart gaat nu sneller kloppen.

Tijd om toch de radio toch uit te zetten en een gedachtespelletje te doen.

Wat betekent het, als ik bij de een van de meest bekende horeca groothandel, voor de ultieme laagste prijs mijn spullen koop? Op korte termijn heb ik het voordeel van een geweldige aanbieding. Mijn marge gaat omhoog of ik kan mijn klanten iets bijzonders bieden tegen weggeefprijzen.

Zou ik mijn spullen daar ook kopen als ik wist dat vanwege kostenbeperkende maatregelen de vakkenvullers het zelfde werk moeten doen in minder tijd?

Zou ik mijn spullen daar ook kopen als ik weet dat vanwege diezelfde kostenbeperkende maatregelen de manager die bij mij in de straat woont nog maar een contract voor 24 uur krijgt aangeboden?

Zou ik mijn spullen daar ook kopen als ik wist dat mijn vaste klant zijn baan verliest en in de ww terecht komt?

Op welk moment laat ik mijn aankoopgedrag beïnvloeden door de gevolgen die deze met zich meebrengt.

Het is bekend, dat hoe verder iets van ons bed plaatsvind, hoe groter de impact moet zijn willen we ons er iets van aantrekken.

Stel; je staat in de supermarkt met de speciale “Wie is de klos-App”. Een digitale lijst van alle leveranciers en betrokkenen van de supermarkt. Op het moment dat je de spruitjes aanbieding in je mandje legt, verdwijnt er een naam op de lijst. “De spruitjesboer heeft zijn bedrijf moeten opheffen omdat hij slechts een paar cent per kilo spruiten krijgt”.

Op het moment dat je een gehaktknaller in je mandje legt, verdwijnt de naam van een varkensboer “omdat hij niet meer in staat is volgens de overeenkomst te leveren”. Bij aankoop een bier “3 voor de prijs van 1”, zie je op de App dat de vakkenvuller een kwartier minder tijd krijgt om de vakken te vullen.

Ik zoek iemand die deze App kan maken, wie is de klos?