Weerspiegeling

Als ik in Groningen een slagerij, bakker of groenteboer zoek. Moet ik daar heel gezond, een aardige wandeling voor maken. Een bakker is gelukkig na jaren weer terug in de straat maar de slager is al snel een 5-10 minuten lopen en om een groenteboer te vinden moet ik, op de dagen dat er geen markt is, echt even over nadenken.

Uiteraard zijn er her en der wel supermarkten te vinden. AH, AH AH dus de keuze daarin is ook beperkt.

Als ik het winkelbestand van Groningen zie als een afspiegeling van onze behoefte, koop ik dagelijks kleding en schoenen en make-up, Eet ik wekelijks fast food en minimaal een keer in een eetcafe, trek ik ieder weekend een colaatje uit de automaat en heb ik maandelijks een nieuwe mobiel nodig. Bij hoge uitzondering heb ik behoefte aan een lekkere salade goede kaas een mooi stuk brood.

Ik kook en eet iedere dag, maar ik koop een keer per jaar kleding en een paar schoenen. Ik douche en poets mijn tanden dagelijks, maar daar heb ik niet iedere 400 meter een drogisterij voor nodig.

Maar waarom staan steden vol met winkels die we eigenlijk niet nodig hebben en is er een gierend gebrek aan winkels met onze dagelijkse behoeften?

Vroeger gaf een gezin 50% van het gezinsinkomen uit aan eten. Tegenwoordig is dat teruggebracht naar 11% van de maandelijkse inkomsten. De stad is dus geen weerspiegeling van onze behoefte maar van ons bestedingspatroon.  Onze behoefte wordt bepaald door onze natuur, ons bestedingspatroon door een luchtspiegeling die veroorzaakt is door reclame. Ik zie nergens een fruitreclame in een bushokje, maar wel een Apple-reclame.

Wie is de klos?

met dank aan free digital photo

In de auto heb ik meestal Radio 1 aanstaan.  Meer uit gewoonte, dan dat ik echt geïnteresseerd ben in de berichten die langskomen. Maar gewoontes en rituelen zijn nu eenmaal niet zo makkelijk te veranderen. Hoewel ik diep in mijn hart weet, dat ik na een paar minuten aan de stilte gewend ben, en kan genieten van mijn gedachten die ik onbeperkt kan laten stromen, kies ik voor de korte termijn bevrediging van achtergrondgeruis.

Op sommige momenten (zo rond de nieuwsberichten) luister ik met wat meer aandacht, helaas heb ik ook het genoegen van de reclames. Vandaag; de Groothandel X garandeert de laagste prijzen! Elk horecahart gaat nu sneller kloppen.

Tijd om toch de radio toch uit te zetten en een gedachtespelletje te doen.

Wat betekent het, als ik bij de een van de meest bekende horeca groothandel, voor de ultieme laagste prijs mijn spullen koop? Op korte termijn heb ik het voordeel van een geweldige aanbieding. Mijn marge gaat omhoog of ik kan mijn klanten iets bijzonders bieden tegen weggeefprijzen.

Zou ik mijn spullen daar ook kopen als ik wist dat vanwege kostenbeperkende maatregelen de vakkenvullers het zelfde werk moeten doen in minder tijd?

Zou ik mijn spullen daar ook kopen als ik weet dat vanwege diezelfde kostenbeperkende maatregelen de manager die bij mij in de straat woont nog maar een contract voor 24 uur krijgt aangeboden?

Zou ik mijn spullen daar ook kopen als ik wist dat mijn vaste klant zijn baan verliest en in de ww terecht komt?

Op welk moment laat ik mijn aankoopgedrag beïnvloeden door de gevolgen die deze met zich meebrengt.

Het is bekend, dat hoe verder iets van ons bed plaatsvind, hoe groter de impact moet zijn willen we ons er iets van aantrekken.

Stel; je staat in de supermarkt met de speciale “Wie is de klos-App”. Een digitale lijst van alle leveranciers en betrokkenen van de supermarkt. Op het moment dat je de spruitjes aanbieding in je mandje legt, verdwijnt er een naam op de lijst. “De spruitjesboer heeft zijn bedrijf moeten opheffen omdat hij slechts een paar cent per kilo spruiten krijgt”.

Op het moment dat je een gehaktknaller in je mandje legt, verdwijnt de naam van een varkensboer “omdat hij niet meer in staat is volgens de overeenkomst te leveren”. Bij aankoop een bier “3 voor de prijs van 1”, zie je op de App dat de vakkenvuller een kwartier minder tijd krijgt om de vakken te vullen.

Ik zoek iemand die deze App kan maken, wie is de klos?